28 امرداد در تاریخ معاصر ایران یادآور دو اتفاق تلخ و دردناک است. اولی سقوط حکومت مردمی دکتر محمد مصدق توسط کودتایی آمریکایی - انگلیسی است که منجر به بسته شدن فضای باز سیاسی کشور و آغاز زیر پا گذاشتن مشروطه توسط محمدرضا شاه فقید است که سرانجام به انقلاب سال 57 منجر شد. قطعا دکتر محمد مصدق انسان عاری از خطا و اشتباهی نبود ولی به نظر اینجانب قطعا ملی گرا بود و خواهان سرافرازی ایران و ایرانی. سقوط مظلومانه دولت دکتر مصدق از جهت دیگری نیز قابل بررسی است. چرا که همزمان علاوه بر آمریکا و انگلستان که در متن کودتا بودند، نیروهای مذهبی به رهبری آیت الله کاشانی و نیز حزب چپگرای توده هم به نوعی به سقوط آن دولت کمک کردند.
هر سال در 28 مرداد یاد و خاطر بزرگمرد صحنه سیاست و حکومت، دکتر محمد مصدق را گرامی می داریم که با کودتایی آمریکایی و در غفلت مردم و کوتاهی (اگر به آن خیانت نشود گفت) روحانیت، ساقط گردید. مردی وطن پرست، مومن، خداجو، کاربلد و با سواد که در شرایط امروز به مشابهش بسیار محتاجیم. 28 مردادحکومت پهلوی را از مشروطه به سمت دیکتاتوری سوق داد که نهایتا منجر به انقلاب 57 گردید.